خالی شدم از نوشتن

احتمالا همه اش همین است وگرنه زمانی...باید برم سراغ "الف" پیش از آنکه "م" حلقه را...

نشسته ایم اینجا هی پشت بند هم رویا می بافیم و با هر کلام به یاد...خدا لعنتش کند... رویاهایش می افتم و اینکه چقدر دروغ می بافت...ترسم احتمالا و دین گریزیم ...آرایش چشمهایم قطعا از همینها سرچشمه می گیرد.

دلم می خواست کمی ناراحت باشم یا کمی خوشحال یا شاید کمی مضطرب...هیچی نیستم ...انگار اتفاقی نیوفتاده است و یادم می رود که کل کل با او فاجعه می آفریند! و یک بحث ساده خنده دار که فردا ازش کنارش بگذریم باقی نمی ماند!آه ! احتمالا ...

نمیدانم خدا وقتی اینهمه قانون می ذاشت یاد ما هم بود یا نه!

والعصر

ان الانسان لفی خسر

بلند بخوان

بلندتر

دلم می خواهد سرم را بگذارم روی میز و صدایت توی اتاق بپیچد که می خوانی والعصر...

بلند بخوان

کمی بلندتر

چشمهایم دیگر نمی شوند!

ان الانسان لفی خسر"

چشمهایم را می بندم -بدون در نظر گرفتن سیاهی زیر چشمهایم - زیباتر می شم...

می شنوم...آرام می خواند "والعصر " ...زمزمه لبهایش را می بینم...بازهم آرام می خواند

تلفنم زنگ می خورد پشت شماره ایی ناشناس صدای آشنای بدی میاید:"تو دروغگوی..."

بقیه صدایش رانمی شنوم اوهم قطره اشک  گوشه چشمم را...عادتش شده تهمت زدن!!

بازهم چشمهایم را می بندم تو بازهم می خوانی

"والعصر "

لبخند که می زنم

دستهایت را می بینم

و دورتر می شم...

کسایی پیامکی داده تویش همه چیز پرسیده از پروژه ایی که خواسته بوده تا...ولی نمی پرسد رویاهایم کجا مانده...

دلم  می گیرد به یاد میآورم:

-"انما امره اذا اراد شیئا ان یقول له کن فیکون

فسبحان الذی بید ملکوت کل شی و الیه ترجعون "-

---چله نشین فردایم...

◘◘◘

انگار آدمها هرچه پیرتر می شوند شاعرتر می شوند...

کافی است چهارشنبه باشد تا معنای شعر را بلند بلند با چشمهایت تعقیب کنی وقتی که هست و تو رفتنش را می بینی....

توی تناسخ بعدیم چهارشنبه می شوم و آنقدر توی چهارشنبه ها تکرار می شوم که یا تمام شوم یا چهارشنبه ها توی تقویم حذف شوند می دانم محالست که بفهمی که من مدام با چشمهایم تو را صدا میکردم...

♣♣♣

هه عزیزیم برای بعد از مردنم آنقدر برنامه ریخته ام که حتی وقت سرخاراندن هم نخواهم داشت.